Trance-Formation

Εισαγωγή Το Reiki δεν είναι μόνο μια παραδοσιακή τέχνη ενεργειακής θεραπείας και πνευματικής εξέλιξης, αλλά και μία θεραπευτική προσέγγιση που σταδιακά εντάσσεται στο πεδίο της τεκμηριωμένης συμπληρωματικής θεραπευτικής (Ko, Chang & Hu, 2025). Το Reiki, ως μορφή θεραπείας πεδίου (biofield therapy), βασίζεται στην αρχή της ύπαρξης μιας ζωτικής ενέργειας (γνωστής ως "Ki" στα Ιαπωνικά, "Chi" στα Κινέζικα ή "Prana" στα Σανσκριτικά) η οποία διαπερνά τα πάντα στο σύμπαν. Διαταραχές στη ροή αυτής της ενέργειας εντός του ανθρώπινου οργανισμού πιστεύεται ότι συμβάλλουν σε σωματικές και ψυχικές ασθένειες. Η πρακτική Reiki στοχεύει στην αποκατάσταση της ενεργειακής ισορροπίας, υποστηρίζοντας τη φυσική διαδικασία αυτοθεραπείας (Wardell & Engebretson, 2001). Η σύγχρονη έρευνα, με πληθώρα τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών (RCTs) και μετα-αναλύσεων, αρχίζει να διερευνά τις επιδράσεις του Reiki, τεκμηριώνοντας κυρίως τα οφέλη του στη μείωση του στρες, του ...

Υπερπροσωπική Ψυχοθεραπεία – 31η Ιανουαρίου 2026  - Σπύρος Καπνιάς      Ήταν η πρώτη μου επαφή με το άκουσμα της αρχαίας ελληνικής λύρας και αυτό λειτούργησε ως καταλύτης για μια βαθιά εσωτερική κατάδυση, υπερβαίνοντας τα όρια της απλής αισθητηριακής εμπειρίας. Το άκουσμα των ήχων της λύρας μου προκάλεσε μια ανάκληση μνήμης (anamnesis) και με μετέφερε στο βαθύ υποσυνείδητο. Ήταν ένα ταξίδεμα πίσω στο παρελθόν μου, όταν σαν ψυχή έζησα στην περιοχή της Αρχαίας Ελλάδας. Ήταν μια προηγούμενη ζωή που μου έχει ξαναπαρουσιαστεί στο παρελθόν και διαμειφθεί στην περιοχή της Αρχαίας Θήβας. Στο πλαίσιο αυτής της βιωματικής αναδρομής, αναδύθηκε με ενάργεια μια εικόνα από το παρελθόν: «Ήταν καλοκαίρι στην ύπαιθρο και εγώ σε παιδική ηλικία, έτρεχα χαρούμενο σε ένα χωράφι σπαρμένο με σιτάρι. Το σιτάρι ήταν χρυσό λαμπερό και εγώ χαρούμενος απολάμβανα το χρυσό του σιταριού να λάμπει από τις ολόχρυσές και λαμπερές ηλιακές ακτίνες. Κάπου στον χώρο ακουγόταν ο ήχος της λύρας, κάποιο...

Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες έρευνες που εξετάζουν πώς ο διαλογισμός αλλάζει τον εγκέφαλο σε ευρύτερο πλαίσιο. Ένα από τα πράγματα που γνωρίζουμε για το πώς κάτι αλλάζει τον εγκέφαλο είναι, όταν ζητάμε από τον εγκέφαλο να κάνει μια συγκεκριμένη δεξιότητα ή να βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, είναι πιο εύκολο για τον εγκέφαλο να το κάνει αυτό την επόμενη φορά. Ένα σημείο εκκίνησης για εμάς θα ήταν να ρωτήσουμε: Τι κάνουν οι άνθρωποι όταν διαλογίζονται και ποια συγκεκριμένα συστήματα του εγκεφάλου ενισχύουν ή αλλάζουν αυτό; Μερικές από τις καλύτερες έρευνες για αυτό προέρχονται από μια ομάδα στο UCLA με επικεφαλής την Eileen Luders, η οποία, τα τελευταία χρόνια, ίσως για μισή δεκαετία περίπου, έφερε διαλογιζόμενους στο εργαστήριο για να εξετάσουν πώς οι εγκέφαλοι των διαλογιζόμενων διαφέρουν από τους μη διαλογιζόμενους. Τελικά εξέτασε ένα πολύ ευρύ φάσμα στυλ διαλογισμού, από τον βουδιστικό διαλογισμό μέχρι τον διαλογισμό γιόγκα και τις πιο κοσμικές τεχνικές διαλογισμού μείωσης ...

Το Διαγενεαλογικό Τραύμα (που ονομάζεται επίσης Διαγενεακό τραύμα ή Προγονικό Τραύμα) αναφέρεται στις ψυχολογικές, συναισθηματικές, ακόμη και βιολογικές επιπτώσεις του τραύματος ή των τραυμάτων που μεταβιβάζονται από τη μια γενιά στην επόμενη. Αυτό σημαίνει ότι ο πόνος, το άγχος και η ανεπίλυτη ταλαιπωρία των γονέων, των παππούδων ή ακόμα και των πιο μακρινών προγόνων μπορούν να διαμορφώσουν την ψυχική υγεία, τις συμπεριφορές και τις αντιδράσεις στο στρες των απογόνων τους - ακόμα κι αν δεν βίωσαν ποτέ οι ίδιοι το αρχικό τραύμα.  Πώς λειτουργεί το Διαγενεαλογικό Τραύμα; 1. Ψυχολογική μετάδοση   Οι οικογένειες συχνά περνούν το τραύμα ασυνείδητα μέσα από ιστορίες, συμπεριφορές, συναισθηματικά πρότυπα και στυλ γονικής μέριμνας.   Ένας γονέας που μεγάλωσε σε πόλεμο, φτώχεια ή κακοποίηση μπορεί να αναπτύξει φόβο, άγχος ή συναισθηματικό μούδιασμα, το οποίο ακούσια το μεταδίδει στα παιδιά του.   2. Μετάδοση συμπεριφοράς   Το τραύμα μπορεί να επηρεάσει το είδο...

Αναζητώ μια "μαγική" λύση του ψυχικού μου πόνου, σε Πνευματικές/Ενεργειακές Πρακτικές, σε Υπερβατικά Πεδία, σε Προηγούμενες Ζωές, για να μην Κοιτάξω μέσα μου! Για να μην αντικρύσω εκεί στο βάθος του ψυχισμού μου, το Πονόσωμά μου. Για να μην έρθω αντιμέτωπος με τον εσωτερικό μου δονούμενο πόνο! Όμως αυτός θα είναι πάντα εκεί και θα μου φωνάζει "Κοίταξέ με! Πονάω!" Σαν ένα μικρό πληγωμένο παιδάκι, κουλουριασμένο σε μια γωνία (είναι μια δική μου εικόνα απο το παρελθόν :-)). Μου φωνάζει μέσα απο τα όνειρά μου, την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μου, από το πως μου συμπεριφέρονται οι άλλοι, απο μια μικρή ασθένεια, από μια μεγάλη ασθένεια και απο τον θάνατο. Πόσο χαμηλή βούληση μπορεί να έχω για να μην αντιδρώ στο τόσο εκκωφαντικό κλάμα που κάνει αυτό το Πονεμένο Εσωτερικό Παιδί μέσα μου? Όμως Εμπιστεύομαι και Κοιτάζω Αυτό που Πραγματικά Είμαι! Αν παρόλο που προσπαθώ μόνος μου, συνεχίζω να πονάω, ζήτω βοήθεια από έναν θεραπευτή που εμπιστεύομαι. Αν ήδη έχω ζητήσει και δεν ...

Ωχ! Έπεσε κάτω, μέσα σε κάτι βαθύ! Ευτυχώς ο λάκκος ήταν φρεσκοσκαμμένος και το χώμα μαλακό στον πυθμένα του. Πόσες φορές δεν είπε στον εαυτό του ο Μάρκος να μην κοιτάζει το κινητό του, αλλά μπροστά του, στο μονοπάτι, στην παρούσα στιγμή;  Ήταν αρκετά βαθύς ο λάκκος! Μόνος του δεν μπορούσε να βγει, όσο και αν προσπάθησε. Έτσι άρχισε να φωνάζει, παρόλο που λίγοι άνθρωποι περνούσαν από εκεί κοντά.  Βοήθεια! Βοήθεια! Βγάλτε με από εδώ! Τότε ψηλά στην άκρη του λάκκου φάνηκε ένας γιόγκι ντυμένος στα πορτοκαλί! Βλέποντας τον, ο Μάρκος χάρηκε! Βγάλε με από εδώ, σε παρακαλώ. Ο γιόγκι τον κοίταξε γεμάτος συμπόνια.  Αντί να φωνάζεις φίλε μου, συνειδητοποίησε πως η κατάστασή σου αυτή είναι μια ψευδαίσθηση του ανήσυχου νου σου. Δες τι μαθήματα έχει να σου δώσει αυτή η ενσάρκωση. Κλείσε τα μάτια, ανέπνεε βαθιά και επανέλαβε συνεχώς ΟΜ, ΟΜ, ΟΜ.  Ο Μάρκος τον κοίταξε σαστισμένος και συνέχισε να φωνάζει:  Βοήθεια, βγάλε με από εδώ.  Και ο γιόγκι συνέχισε τον δρόμο του κατα...

Η Δυτική επιστήμη, μετά από την εφηβεία της, την φαντασιακή παντοδυναμία της και την παταγώδη αποτυχία της να θεραπεύσει και να επιφέρει ευτυχία στον άνθρωπο, έρχεται να συμπορευτεί με την πνευματικότητα και μιλάει πλεον για 3 εγκεφάλους, για επιγεννητική, για προγονικό τραύμα και δειλά για ψυχή. "Στην αρχή του διαλογισμου η εμπειρια μου ήταν οι τόσες πολλες σκεψεις μέσα στον νου και τα αλληλοσυμπλεκόμενα συναισθήματα στο σώμα μου. Αυτες οι σκέψεις ήταν όλες αρνητικές, ο παρατηρητής μέσα μου τα έβλεπε αυτά και το σώμα μου αντιδρούσε με δυσαρέσκεια σε όλον αυτόν τον καταιγισμό.  Σταδιακά με τις αναπνοές και τα μαντρας (ήχοι), ολα αυτά αρχισαν να βγαίνουν απο το σώμα μου και πετούσαν σαν έντομα, σαν πουλια κατάμαυρα πετούσαν με ορμή μακρια. Στη συνέχεια άρχισα να χαλαρώνω, να απελευθερώνομαι απο όλα αυτά. Μια αίσθηση ελευθερίας έρεε στον ψυχισμό μου και μπήκα στην κενότητα. Το σώμα μου το ένιωθα ελαφρυ, σαν να γινοταν ένα άνοιγμα στο στήθος μου. Σ ευχαριστώ Σπύρο για όλ...

Άραγε οι λεκτικές θεραπείες βοηθάνε πραγματικά στο να θεραπεύσουμε ψυχολογικά προβλήματα και δυσκολίες ή απλά μας βοηθούν στο να ερμηνεύσουμε ένα πρόβλημα, να του δώσουμε ένα όνομα και να μάθουμε να ζούμε με μια ανοιχτή πληγή; Πριν λίγες ημέρες έβλεπα μια διάλεξη του Bruce Lipton που αναφερόταν στην Βιολογία της Πεποίθησης. Προς το τέλος της διάλεξης πρόβαλε το γράφημα που βλέπετε. Αυτό που μας λέει είναι εξαιρετικά σημαντικό! Ο ανθρώπινος εγκέφαλος από τη σύλληψη μέχρι τα 2 έτη ζωής, λειτουργεί με κύματα Δέλτα. Από τα 2 έτη και μετά ξεκινούν τα κύματα Θήτα. Από τα 6 έτη και έπειτα τα κύματα Άλφα και μετά τα 12 έχουμε τα κύματα Βήτα. Για όσους δεν γνωρίζουν και πολλά για τα εγκεφαλικά κύματα, ο εγκέφαλος όταν λειτουργεί παράγει ηλεκτρικά κύματα. Στην εγρήγορσή μας ο εγκέφαλος λειτουργεί στα κύματα Βήτα και όταν ξαπλώνουμε στον καναπέ και χαλαρώνουμε για λίγο τα κύματα του εγκεφάλου μας γίνονται Άλφα. Αυτό σημαίνει πως είτε είμαστε σε εγρήγορση, είτε είμαστε ξαπλωμένοι η μνήμη...